In 1994 verloor Mireille haar vader in het ouderlijk huis waar de familie samen afscheid van hem nam. Terwijl ze wachtten op de lijkwagen, vroeg haar dochter Bianca om een glas water. Minuten later kwam het meisje terug met een lege beker en zei dat opa alles had opgedronken. Toen de familie naar de slaapkamer rende, zagen ze het witte laken over zijn lichaam bewegen alsof iemand het zelf rechtlegde. Sindsdien gebeuren er vreemde dingen in het huis, en elke ochtend staat hetzelfde glas water weer op tafel.