Mirjam was twaalf toen haar moeder haar vroeg een fotoalbum te halen.

“Mirjam, haal dat album uit het dressoir,” zei mama Dani.

Toen Mirjam naast haar kwam zitten, sloeg haar moeder een bladzijde open.

“Herinner je je deze dag?”

Het was haar vijfde verjaardag.

7 maart 1988.

---

Het feest

Die dag was één groot feest.

Er was een goochelaar.

Een partybus.

En een grote taart met een kaars in de vorm van het cijfer vijf.

Toen de taart werd gebracht, bukte tante Wilma zich naar Mirjam.

“Vind je hem mooi?” vroeg ze lachend.

Mirjam knikte enthousiast.

Maar terwijl iedereen zong, merkte Mirjam iets vreemds.

De volwassenen stonden in een kring.

Maar niemand leek tegen tante Wilma te praten.

---

Die nacht

Later die avond kwam tante Wilma nog even bij Mirjam zitten.

“Heb je een leuke dag gehad?” vroeg ze.

Mirjam knikte.

“Dank je voor de pop,” zei ze.

Wilma glimlachte.

Maar toen mama Dani en Dwight de kamer binnenkwamen om haar welterusten te wensen, keken ze alleen naar Mirjam.

Niet naar Wilma.

---

Het cadeau

De volgende ochtend kreeg Mirjam haar cadeau.

Een mooie bruine pop.

Toen ze de pop omhelsde, voelde ze een koude rilling.

Alsof iemand haar even vasthield.

Uit de doos viel een kaartje.

Brigitte pakte het snel op.

“Die bewaar ik voor later,” zei ze.

---

Zeven jaar later

Mirjam zat naast haar moeder en keek naar het fotoalbum.

Ze bladerde door de foto’s van haar verjaardag.

De tent.

De taart.

De gasten.

Maar plots viel haar iets op.

“Tante Wilma staat nergens op,” zei Mirjam.

Mama Dani keek haar aan.

Toen haalde ze het kaartje uit het album.

Mirjam las het hardop.

“Lieve Mirjam, geniet van je verjaardag.
Het spijt me dat ik er niet bij kan zijn.
Tante Wilma.
7 maart 1986.”

Mirjam keek op.

“Maar… tante Wilma was er toch?”

Mama Dani zei zacht:

“Mirjam…”

Ze sloot het album.

“Je tante Wilma is twee jaar vóór je vijfde verjaardag overleden.”

---

Het besef

Mirjam voelde een koude rilling.

Ze herinnerde zich het ineens.

Hoe niemand met Wilma praatte.

Hoe niemand haar taart gaf.

Hoe alleen zij haar zag.

Toen fluisterde mama Dani:

“Maar blijkbaar wilde ze je nog één keer zien.”

Mirjam keek naar de pop.

En toen zag ze iets.

De jurk van de pop.

Het was precies dezelfde jurk die tante Wilma die dag droeg.